Hyde Park – ადგილი თავისუფლად სუნთქვისთვის

ჰაიდ პარკი (Hyde park), რომელიც 166 ჰექტარზეა გადაჭიმული, ლონდონის ცენტრში მდებარეობს და ყვავილების ბაღებს, ღია კინო-თეატრებს და სპორტულ კომპლექსებს აერთიანებს. Continue reading “Hyde Park – ადგილი თავისუფლად სუნთქვისთვის”

Advertisements

ერთი თვალის შევლებით დანახული ლონდონი

ჩემს სახლთან ახლოს რა ნომერი ავტობუსები დადიან, თითქმის უკვე ზეპირად ვიცი. ამიტომ თავს კიდევ უფრო მშვიდად ვგრძნობ. რამდენიმე მიმართულებით მოძრაობას უკვე MAPS ME-ს დახმარების გარეშეც ვახერხებ და თავისთავად, ესეც მიხარია.

მოკლედ, ყველაფერი კარგად არის.

1

ალბათ უკვე მიხვდით, რომ ძირითადად ავტობუსით ვმგზავრობ. ადგილს ყოველთვის მეორე სართულზე ვიკავებ და ქალაქს გადმოვყურებ – აქედან ერთნაირად კარგად ჩანს ყვავილებგადმოკიდებული კაფეები, ერთ ხაზში ჩამწკრივებული ველოსიპედები თუ შუქნიშანთან მომლოდინე ადამიანები.

2

7.jpg

ლონდონი ყველას ქალაქია –  ამაში ერთი გავლითაც რწმუნდები, რადგან მშობლები ჩვილ ბავშვებს თავისუფლად დაატარებენ ეტლით ქუჩაში, ველოსიპედი ყველა ასაკის მქონე ადამიანისთვის უსაფრთხო სატრანსპორტო საშუალებაა, ეტლით მოსარგებლე ადამიანები მარტივად ახერხებენ ქუჩიდან ქუჩაზე გადასვლას და რაც მთავარია, ამ ვეებერთელა ქალაქში სიწყნარეა – არავინ გიმუხრუჭებს მანქანას ფეხებთან და არავინ აგინებს ფანჯრიდან თავგამოყოფილი, მუშტების ქნევით წინმიმავალ მძღოლს.

3.jpg

სიწყნარეა ავტობუსშიც –  მიუხედავად იმისა, რომ ლონდონში 3 მილიონამდე ადამიანი ცხოვრობს, აქაურობა ხალხით გაძეძგილი არასოდეს არის. არავის უწევს ფეხზე დგომა და მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი მგზავრი ფეხსაცმელს იხდის და სკამზე ფეხშიშველი კალათდება, უსიამოვნო სუნი მაინც არ დგას.

4.jpg

ავტობუსის გაჩერებები ერთმანეთთან ძალიან ახლოს არის, რაც იმის შეგრძენაბას აქრობს, რომ ვეებერთელა ქალაქში ერთი უმნიშვნელოდ პატარა ადამიანი ხარ.

5.jpg

მიუხედავად იმისა, რომ სულ თვალების ცეცებით დავდივარ, პოლიცია ჯერ არ შემინიშნავს. მგონი, ქუჩა-ქუჩა საერთოდაც არ პატრულირებს, თუმცა ყოველ ორ ნაბიჯში გაფრთხილებენ, რომ ვიდეო კონტროლია.

აქაური გზები ლაპარაკობენ – ასფალტზე გაკეთებული წარწერებით ხვდები, როდის მარჯვნივ უნდა გაიხედო და როდის- მარცხნივ, რომელ გზას რომელი ქუჩისკენ მიჰყავხარ, სად არის ცალმხრივი მოძრაობა და სად არ შეიძლება გზის გადაკვეთა.

ერთი ცალკე სასიამოვნო სანახაობაა ხალხით სავსე სკვერები – კოხტად გაკრეჭილ ბალახზე ზოგი წიგნს კითხულობს, ზოგი მუსიკას უსმენს, ზოგი უბრალოდ ცას შეჰყურებს. ამაზე უფრო მეტს მოგიყვებით მოგიყვებით.

ისე კი, ადამიანების ერთ-ერთი საყვარელი თავშეყრის ადგილი KING’S CROSS უნდა იყოს, BIG BEN-თან, მგონი, ყოველთვის ხალხმრავლობაა.

6.jpg

 

 

 

 

 

ფიქრი ტემზას პირას

ბრიტანეთის დროით, უკვე 12 იყო დაყწებული, ტაუერის ხიდთან (Tower Bridge) რომ მივაღწიე. გზაში იმაზე მეტი დრო დამეხარჯა, ვიდრე ვვარაუდობდი. ისე კი, მგონი, უკვე უნდა შევეჩვიო, რომ ამ ქალაქში დროის კონტროლი აქ პირველად მყოფი ადამიანისთვის მარტივი არ არის. Continue reading “ფიქრი ტემზას პირას”

ადამიანები ახლო-მახლო ქუჩიდან

მეორე დღეა, MERCERS ROAD-ზე ვცხოვრობ. აქ შუადღიდან წვიმს და ჰაერის ტემპერატურა 18-20 გრადუსია. მოკლედ, ქართულ ზაფხულს შეგუებული ადამიანისთვის, აქ გვარიანად ცივა.

Continue reading “ადამიანები ახლო-მახლო ქუჩიდან”